อีก 8 วันก็จะครบ 2ปีที่ทำงานแล้ว
ลองย้อนกลับไปคิดดูว่า ตอนแรกที่เตรียมตัวจะมาทำงานเราหวังจะได้อะไรจากการทำงาน…
คำตอบส่วนตัวคือ เงิน ความรู้ ประสบการณ์
และ
คำตอบจากคนสัมภาษณ์คือ "ที่นี่มีบุคลากรที่เก่งไม่แพ้ใครในวงการ
เราต้องการคนที่ตั้งใจทำงานกับเราจริงจัง ยาวนาน" ซึ่งจากคำตอบนี้คาดว่าผมน่าจะได้อะไรจากที่นี่มากมาย
จากวันเริมต้นทำงานไปโดยไม่คิดอะไรขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากๆ
จนวันนี้ซึ่งผมค่อนข้างจะคิดต่างกับในตอนนั้น
ผมตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งต่างๆรอบตัวมากขึ้นจากสาเหตุบางประการ
นั่นคือ การทำงานเดิมๆ ซ้ำๆ ในช่วง1 ปีกว่าทำให้เกิดความเบื่อหน่าย
จนคิดจะหางานใหม่ แต่ด้วยความกลัวว่าเวลาที่เสียไปมันช่างมากเกินไปสำหรับความรู้ ทักษะที่ผมมีอยู่เพียงนิด
ทั้งหมดเป็นผลทำให้ผมเริ่มจำเป็นต้องคิดอะไรมากขึ้น…
เวลาเป็นสิ่งมีค่ามากขึ้น ผมเริ่มประเมินตัวเองแบบที่ไม่เคยคิดฝันจะทำมาก่อน
ผลจากการประเมินคือผมออกจะรู้น้อย ทำอะไรได้น้อยไปหน่อยสำหรับเวลา ปีกว่าๆ
ดังนั้นความคาดหวังทักษะที่ควรจะได้จากการทำงานจึงมีมากขึ้น ซึ่งช่วงหลังๆก็มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้เพิ่มได้บ้าง
จนผมเริ่มที่จะคาดหวังสิ่งอื่นๆจากที่นี่มากขึ้น ซึ่งบางครั้งออกจะคาดหวังมากเกินไปด้วยซ้ำ
เช่นวันนี้มีการเรียกประชุมพนักงานในกลุ่มโปรเจคใหญ่เข้าไปคุยเรื่อง จะมีการให้ OT สำหรับคนทำงานล่วงเวลา
พอมีคนมาบอกว่าเขาเข้าไปประชุมเรื่องนี้ ผมก็เกิดความคิดว่า
"อืมก็ดีนะ แต่ถ้าเราทำ OT บ้างจะได้ไม๊ ….แต่เอ๊ะ! เขาไม่ได้เรียกเราเข้าไปด้วยซะหน่อย!"
พอคนเราเริ่มคาดหวัง จากความคิดที่ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ แล้วเมื่อระรึกได้ว่าสิ่งนั้นอาจจะไม่เป็นดังหวังก็เริ่มเป็นทุกข์
และก็เริ่มพาล "ทำไมไม่เรียกทุกคน ทำไมเรียกเฉพาะคนกลุ่มใหญ่"
แต่พอมาคิดว่าอะไรทำให้ผมทุกข์ใจได้อีกในเมื่อ
มาถึงตอนนี้ผมกลับลืมไปว่าตอนนี้ผมต้องการเพียง2อย่างคือ เวลา กับ ความพร้อม
10 เมษายน 2552
